Παραγωγή № 2 · 2017
«Μια Χριστουγεννιάτικη Ιστορία»
ΣκρουτζΒασισμένο στην ιστορία του Κάρολου Ντίκενς· θεατρική διασκευή Αγγελική Κατσιβαρδέλου[2]
Η ιστορία της παραγωγής
Μετά την πρώτη επιτυχία, οι περισσότερες ομάδες θα έπαιρναν μια ανάσα. Η ΕΘΟΑΜ, λίγους μήνες αργότερα, καταπιάστηκε με κάτι πολύ μεγαλύτερο από τον εαυτό της: τη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» του Κάρολου Ντίκενς. Τη διασκεύασε και τη σκηνοθέτησε η Αγγελική Κατσιβαρδέλου, με βοηθό τον Θοδωρή Κοιλάκο.[2] Μεταξύ τους δεν την είπαν ποτέ με τον επίσημο τίτλο· ήταν και είναι απλώς ο «Σκρουτζ».[3]
Ήταν ένα εγχείρημα σχεδόν αλαζονικό για τα μέτρα τους. Στη σκηνή ανέβηκαν 25 άνθρωποι, ανάμεσά τους επτά παιδιά.[1][3] Όλα στήθηκαν σε περίπου σαράντα μέρες, με πρόβες τις καθημερινές από τις 9 το βράδυ ως τις 2 και μισή τα ξημερώματα.[1] Η αίθουσα ήταν το Πνευματικό Κέντρο Γυθείου, πολύ πριν γίνει το θέατρο που είναι σήμερα.[3] Η Βικτώρια Δεμέστιχα θυμάται το κρύο, τα ποντίκια και την αβεβαιότητα ως την τελευταία στιγμή, «αλλά στο τέλος μαγικά γίνονταν όλα».[1] Σε αυτή τη φράση χωράει ολόκληρο το πνεύμα της ομάδας.
Φώτα, ήχος και σκηνικά ήταν δουλειά των ίδιων των μελών.[1] Τα κοστούμια ήταν της Λούλας Χριστιανού Μαραβέλια, και ενδυματολόγος ήταν η Σταυρούλα Τζανή.[2] Για εκείνη, εδώ άρχισε μια ιστορία που θα κρατούσε χρόνια: «Εκεί ήταν το ξεκίνημά μου».[1]
Ο Ντίκενς έγραψε για έναν άνθρωπο που ξαναμαθαίνει να δίνει, και η ομάδα το πήρε κατά γράμμα. Λίγο πριν από την πρεμιέρα κάλεσε το κοινό να φέρει «τσάντες αγάπης και προσφοράς» για τις οικογένειες του τόπου που τις είχαν ανάγκη.[2] Το Σάββατο 23 Δεκεμβρίου η αίθουσα ήταν «κατάμεστη από κόσμο», και ακολούθησαν άλλες δύο βραδιές, στις 26 και στις 27 Δεκεμβρίου.[2][3] Τον ΣΚΡΟΥΤΖ τον έπαιξε ο ίδιος ο βοηθός σκηνοθέτη, ο Θοδωρής Κοιλάκος.[3] Η Λία Μαμάκου, ως ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ, «πέταγε» και τον σήκωνε στον αέρα: «εντυπωσιακό και για μένα και για τον κόσμο».[1][3]
Μετά την πρώτη παράσταση όλοι ανέβηκαν στη σκηνή και χόρευαν,[1] σαν να μην πίστευαν κι οι ίδιοι αυτό που είχαν καταφέρει. Ο δήμαρχος μίλησε για ερμηνείες «πραγματικά υπέροχες».[2] Για τον Παναγιώτη Γερακάρη ήταν η καλύτερη παράσταση της ομάδας,[1] για τη Βικτώρια Δεμέστιχα «πιο πολύ θέατρο» από κάθε άλλη.[1] Όσοι δεν πρόλαβαν ζήτησαν βίντεο, η Λία υποσχέθηκε ότι «θα ανέβει YouTube», και στις 2 Ιανουαρίου 2018 η υπόσχεση κρατήθηκε, «για όποιον δεν κατάφερε να το δει».[2] Δύο χρόνια αργότερα, κάτω από τις φωτογραφίες, η Αντωνία Εξαρχάκου έγραψε τρεις μόνο λέξεις: «Η ωραιότερη εμπειρία».[2]
Ο «Σκρουτζ» δίδαξε στην ομάδα ότι το μέγεθος δεν τρομάζει όταν το μοιράζεσαι. Και άφησε κάτι ακόμη: την υποψία ότι η άβολη αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου θα μπορούσε κάποτε να γίνει το σπίτι τους.
Το δεύτερο έργο
Είναι Δεκέμβρης στο Γύθειο. Σε μια αίθουσα που δεν είναι ακόμη θέατρο, είκοσι πέντε άνθρωποι, ανάμεσά τους επτά παιδιά, ετοιμάζονται να ταξιδέψουν στο Λονδίνο του 1843.[1][2] Λίγους μήνες νωρίτερα οι περισσότεροι δεν είχαν πατήσει ποτέ σε σκηνή. Αυτό είναι το χρονικό του πώς τα κατάφεραν.
Λίγους μήνες μετά τις «Κυρίες της Αυλής», η ΕΘΟΑΜ τόλμησε κάτι πολύ μεγαλύτερο: τη «Μια Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» του Κάρολου Ντίκενς, που μέσα στην ομάδα τη λένε απλώς «Σκρουτζ».[3][1]
Το σενάριο της ομάδας έχει 56 σελίδες και περίπου 36 ρόλους. Ο ΣΚΡΟΥΤΖ μιλά 270 φορές· ακολουθούν το πρώτο Φάντασμα με 61 ατάκες, το δεύτερο με 56, ο Φρεντ με 55 και ο ΚΡΑΤΣΙΤ με 49. Η αυλαία ανοίγει με «κάτι παιδιά [που] λένε τα κάλαντα στο σοκάκι» και κλείνει με τον ΣΚΡΟΥΤΖ να γυρίζει στο κοινό: «Καλά Χριστούγεννα σε όλους σας, φίλοι μου».[4] Στο κείμενο υπάρχουν και ρόλοι με τα ονόματα Λεωνίδας, Ανθή και Κατερίνα, ίδια με μικρά ονόματα μελών της διανομής, χωρίς όμως να έχει επιβεβαιωθεί ότι αντιστοιχούν σε αυτά.[4]
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Δημοσιεύματα
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Δημοσιεύματα
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Δημοσιεύματα
Σαράντα μέρες πρόβες
Από τη σκέψη ως την πρεμιέρα πέρασαν περίπου σαράντα μέρες. Ο Βασίλης Μαρκεζίνης θυμάται πρόβες πέντε έως επτά ωρών, μια σκηνοθέτρια που πρόσθετε και άλλαζε ρόλους ως και δύο εβδομάδες πριν από την πρεμιέρα, και δύο νύχτες που η ομάδα έμεινε να φυλάει τον εξοπλισμό.[1] Ο Παναγιώτης Γερακάρης, που ζούσε στην Αθήνα, πρόλαβε «μόνο μία πρόβα πριν από το τέλος».[2]
«Όπως πάντα, τελευταία στιγμή, δεν ξέρω τι γίνεται… Δεν πίστευα καν ότι θα βγει», συμπληρώνει ο Γιάννης Κουλουριανάκος.[3]
Στο Facebook η εκδήλωση έγραφε ότι η ΕΘΟΑΜ «επιστρέφει» και καλούσε το κοινό να «ταξιδέψουμε στην Αγγλία του 1843 όπου ζει ο ΕΜΠΕΝΙΖΕΡ ΣΚΡΟΥΤΖ, ένας πλούσιος φιλάργυρος και μίζερος άνθρωπος», για να καταλήξει ότι «η αγάπη, η προσφορά και η φιλανθρωπία είναι τα μυστικά της ευτυχίας». Ανακοίνωνε «3 παραστάσεις στις 23, 26 & 27 Δεκεμβρίου» και συγκέντρωσε 203 ανταποκρίσεις: 107 «θα πάνε» και 96 «ενδιαφέρονται».[4] Η ανάρτηση πήρε 29 αντιδράσεις και 14 κοινοποιήσεις· μια θεάτρια έγραψε «Πολύ ωραία πρωτοβουλία, ειδικά αυτές τις γιορτινές μέρες!!» και μια άλλη «τέλειοι θα είστε».[5]
Οι σαράντα μέρες του «Σκρουτζ» δίδαξαν στην ομάδα κάτι που θα επαναλαμβανόταν σε κάθε παραγωγή: ότι η τελευταία στιγμή δεν είναι καταστροφή, είναι μέθοδος.
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Δημοσιεύματα
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Δημοσιεύματα
Τα παιδιά και οι οικογένειες
Στη διανομή του YouTube κατονομάζονται ο Νίκος Δεμοιράκος, η Αλεξάνδρα Καπασούρη, ο Θοδωρής Κοιλάκος (παιδί), η Ελεάνα Κουράκου και η Ζένια Λαδικού.[1] Το σενάριο τους έδινε τον μικρό ΤΙΜ, τις κόρες της οικογένειας και τα παιδιά των καλάντων.[2]
Για τον Βασίλη Μαρκεζίνη αυτό ήταν και το σημαντικότερο: ότι, Χριστούγεννα, «βγήκαν οι οικογένειες με παιδάκια» από τα σπίτια τους για να δουν θέατρο, «κάτι που δεν γινόταν ποτέ».[3] Ο Θοδωρής Κοιλάκος ευχαριστεί «τα παιδάκια· έχουμε και τέτοιο κοινό»,[4] και η Βικτώρια Δεμέστιχα κρατά ως μαγική στιγμή τα παιδιά που «κατέβαιναν τον διάδρομο» της αίθουσας.[5]
Η ομάδα, χωρίς να το σχεδιάσει, έκανε το ίδιο: έφερε οικογένειες στο θέατρο και έγινε κι η ίδια λίγο οικογένεια.
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Δημοσιεύματα
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Δημοσιεύματα
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
Φτιαγμένο με τα χέρια τους
Φώτα, ήχος, σκηνικά: όλα τα έστησε η ίδια η ομάδα.[1][2] Τα σκηνικά τα σχεδίασε η Γεωργία Τσιώτου και τα κατασκεύασε ο Νεκτάριος Αλίμπαλης· τον ήχο και τα φώτα τα έδωσε το Ηχόραμα 2000, με επιμέλεια φωτισμού από τη Studio Mani, ενώ τη μουσική την επιμελήθηκαν η Αγγελική Κατσιβαρδέλου και ο Γιάννης Κουλουριανάκος. Τα κοστούμια τα έραψε η Λούλα Χριστιανού Μαραβέλια, ενδυματολόγος ήταν η Σταυρούλα Τζανή, τα μαλλιά τα έκανε η Αθηνά Λυκάκου και το μακιγιάζ το Κέντρο Αισθητικής «Ευεξία».[3] Για τη Σταυρούλα Τζανή ήταν η αρχή: «Εκεί ήταν το ξεκίνημά μου».[4] Στα κοστούμια βοήθησε και η Γεωργία Καλαμπόκη.[5][4][1]
«Πολύ φαντασμαγορικό… για τα δικά μας τα δεδομένα», το περιγράφει η Τίνα Γρηγοράκου,[2] και ο Παναγιώτης Γερακάρης το θεωρεί την καλύτερη παράσταση της ομάδας, τεχνικά και υποκριτικά.[6] Οι 77 φωτογραφίες του άλμπουμ δείχνουν μια αίθουσα με ξύλινη επένδυση, κόκκινες κουρτίνες, γιρλάντες και δεντράκια, ένα γραφείο με κηροπήγια, τον ΜΑΡΛΕΪ τυλιγμένο σε αλυσίδες, ένα πνεύμα με φωτεινό στεφάνι κι ένα άλλο με πράσινο στεφάνι και φαρδιά ρόμπα, ένα στρωμένο γιορτινό τραπέζι, μωβ φώτα και καπνό για το Πνεύμα του Μέλλοντος, και στο τέλος τη μεγάλη υπόκλιση όλου του θιάσου μαζί με τα παιδιά.[7]
Ό,τι έλειπε σε χρήματα το συμπλήρωσαν τα χέρια. Και κάτι ακόμα γεννήθηκε εδώ, σχεδόν απαρατήρητο: η δουλειά της ομάδας στο κοστούμι, που χρόνια αργότερα θα έφτανε ως τις υποψηφιότητες της Μονεμβασίας.[4]
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Δημοσιεύματα
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Γραπτές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Δημοσιεύματα
Οι τρεις βραδιές
Η πρεμιέρα δόθηκε το Σάββατο 23 Δεκεμβρίου 2017 στο Πνευματικό Κέντρο του Ι.Ν. Αγίας Τριάδας Γυθείου, «κατάμεστο από κόσμο», με θεατές που «είχαν κατακλύσει από νωρίς» την αίθουσα. Ακολούθησαν δύο ακόμη παραστάσεις, στις 26 και στις 27 Δεκεμβρίου.[1][2][3] (Ο Θοδωρής Κοιλάκος θυμόταν «21–24 Δεκέμβρη»,[4] αλλά η ανακοίνωση και η μαρτυρία του Δημήτρη συμφωνούν στις τρεις αυτές ημερομηνίες.)
Η Βικτώρια Δεμέστιχα μιλά για «τον πρωταγωνιστή, τον Κοιλάκο»,[5] κι εκείνος θυμάται τις γρήγορες αλλαγές «από γέρο σε νέο και από νέο σε γέρο», με ξεβάψιμο στα παρασκήνια όσο παιζόταν άλλη σκηνή.[6] Γύρω του, η Τίνα Γρηγοράκου ήταν το ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ,[7] η Λία Μαμάκου το ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ, «το πιο πληθωρικό», που «πετούσε» και σήκωνε στο πέταγμα τον ΣΚΡΟΥΤΖ,[8][9] ο Βασίλης Μαρκεζίνης ο ΜΑΡΛΕΪ,[10] ο Παναγιώτης Γερακάρης ο ανιψιός Φρεντ,[11] η Βικτώρια Δεμέστιχα η υπηρέτρια[5] και η Σταυρούλα Τζανή η κ. ΚΡΑΤΣΙΤ, «μια πολύ φτωχή γυναίκα».[12] Όταν η Τίνα αποκαλεί τον Γιάννη Κουλουριανάκο «ο πιο ωραίος πρωταγωνιστής», το λέει εγκωμιαστικά για έναν από τους βασικούς συντελεστές, που έπαιζε και είχε επιμεληθεί φωτισμό και μουσική, όχι για τον ρόλο του ΣΚΡΟΥΤΖ.[7]
Στα παρασκήνια ο χρόνος μετρούσε σε δευτερόλεπτα. Στο πέρασμα από το δεύτερο πνεύμα στο τρίτο, «τον Χάρο του Μέλλοντος», τα φώτα έσβηναν και ο Κοιλάκος με τη Λία έπρεπε να διασχίσουν τη σκηνή στο σκοτάδι για την αλλαγή σκηνικού· κι όσο άλλαζε, περίμενε να ακούσει την ατάκα της Τζανή που του έδινε το σύνθημα να βγει.[6][4] Μετά την πρώτη παράσταση, «ανεβήκαμε όλοι και χορεύαμε πάνω στη σκηνή».[7]
Τρεις βραδιές, ένας ΣΚΡΟΥΤΖ που άλλαζε ηλικία στο σκοτάδι, ένα πνεύμα που πετούσε. Για τους ανθρώπους στη σκηνή ήταν η απόδειξη ότι μπορούσαν να σηκώσουν κάτι πολύ μεγαλύτερο από τον εαυτό τους.
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Δημοσιεύματα
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Δημοσιεύματα
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Γραπτές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Γραπτές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
Η υποδοχή
Το APELA.gr έγραψε για «μεγάλη επιτυχία και ενθουσιασμό». Στην αίθουσα ήταν και ο Δήμαρχος Ανατολικής Μάνης Πέτρος Ανδρεάκος, που χαρακτήρισε «τις ερμηνείες όλων πραγματικά υπέροχες» και συνεχάρη τους ηθοποιούς.[1] Για τη Βικτώρια Δεμέστιχα ήταν η αγαπημένη της παραγωγή, «πιο πολύ θέατρο»·[2] για τον Χαρίλη Τζανετάκο, «ένα έργο το οποίο ήταν μεγάλο».[3]
Το απόγευμα της πρεμιέρας μια θεάτρια έγραψε στη σελίδα της εκδήλωσης: «μακάρι να μπορούσαμε να το δούμε… ελπίζουμε σε βίντεο!!!». Η Λία Μαμάκου της απάντησε ότι «θα ανέβει YouTube».[4] Το άλμπουμ συγκέντρωσε 62 αντιδράσεις, και δύο χρόνια αργότερα, τον Νοέμβριο του 2019, η Αντωνία Εξαρχάκου έγραψε κάτω από αυτό «Η ωραιότερη εμπειρία ❤️», η Γεωργία Τσιώτου «Αγαπημένοι ❤️», και μια θεάτρια ρώτησε «Θα ξαναπαίξετε;».[5]
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Δημοσιεύματα
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Δημοσιεύματα
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Δημοσιεύματα
Η παρακαταθήκη
Η υπόσχεση της Λίας κρατήθηκε. Η πλήρης βιντεοσκόπηση, σχεδόν δύο ώρες, ανέβηκε στο κανάλι ETHOAM στις 22 Απριλίου 2020.[1] Η Λία λέει ότι την έχει δει «πάρα πολλές φορές» και ότι κάθε φορά συγκινείται.[2] Ο Γιάννης Κουλουριανάκος κρατά ένα πράγμα: ότι «καταφέραμε και βγήκε».[3]
Δέκα χρόνια μετά την ίδρυση της ομάδας, ο Δημήτρης επέλεξε τον «Σκρουτζ» για την πρώτη προβολή της κινηματογραφικής ανασκόπησης στο Πνευματικό Κέντρο, ως «ένα από τα σημαντικότερα έργα της ιστορίας μας». Η προβολή, «με έξτρα υλικό», ορίστηκε για την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026, στις 7:30 το απόγευμα.[4]
Οι περισσότεροι από όσους μίλησαν για τον «Σκρουτζ» χρόνια αργότερα τον θυμούνται όχι ως την πιο τέλεια παράσταση της ομάδας, αλλά ως εκείνη που τους έκανε να πιστέψουν. Ίσως γι' αυτό, δέκα χρόνια μετά, ήταν ο πρώτος που ξαναβγήκε στο φως.
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Δημοσιεύματα
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Ηχητικές μαρτυρίες
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Προσωπική επικοινωνία
Όλα τα τεκμηριωμένα στοιχεία
«Το δεύτερο έργο της ΕΘΟΑΜ… βασισμένο στην πολυαγαπημένη ιστορία του Κάρολου Ντίκενς».[2] Η μαρτυρία Δ. Δεμοιράκου την αναφέρει ως «Σκρουτζ».
Τίτλος αρχής: «Η Ερασιτεχνική Θεατρική Ομάδα Δήμου Ανατολικής Μάνης παρουσιάζει…». 15 ενήλικες· παιδιά: 7·[3] ρόλοι δεν αναφέρονται (ούτε στην οθόνη).
Δημοσιεύματα: APELA.gr (28/12/2017)· στο FB η εκδήλωση (203 ανταποκρίσεις), το κάλεσμα της 21/12/2017 για «τσάντες αγάπης» και η ανάρτηση του βίντεο «Christmas Carol (Scrooge)» της Studio Mani (2/1/2018), που σήμερα δεν είναι διαθέσιμο στο YouTube.
[2]Η Λία Μαμάκου έπαιξε το ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ, ένα από τα τρία φαντάσματα του ΣΚΡΟΥΤΖ («το πιο πληθωρικό»).[1]
Στη σκηνή ήταν 25 άτομα, από τα οποία 7 παιδιά (6 έως 16 ετών), «αν δεν κάνω λάθος».[1]
Το έργο ανέβηκε σε περίπου 40 μέρες «από τη σκέψη μέχρι το τέλος». Οι πρόβες γίνονταν καθημερινές, θεωρητικά από τις 9 το βράδυ, και τελείωναν στις 2–2:30 τη νύχτα.[1]
Στην παράσταση η Λία Μαμάκου «πέταγε», και στο πέταγμά της σήκωνε και τον Θοδωρή Κοιλάκο.[1] Το επιβεβαιώνει και ο Δ. Δεμοιράκος.[1][3]
Παίχτηκε τρεις φορές, στις 23, 26 και 27 Δεκεμβρίου 2017·[3] τις τρεις παραστάσεις είχε ανακοινώσει και η εκδήλωση στο FB.[3][2]
Υπόθεση
Η παράσταση βασίζεται στη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» (1843) του Κάρολου Ντίκενς. Ο ΕΜΠΕΝΙΖΕΡ ΣΚΡΟΥΤΖ, ένας ψυχρός και τσιγκούνης επιχειρηματίας του Λονδίνου, περιφρονεί τα Χριστούγεννα, αρνείται την πρόσκληση του ανιψιού του και κρατά τον υπάλληλό του, τον ΜΠΟΜΠ ΚΡΑΤΣΙΤ, σε φτώχεια. Την παραμονή των Χριστουγέννων τον επισκέπτεται το φάντασμα του πεθαμένου συνεταίρου του, ΤΖΕΙΚΟΜΠ ΜΑΡΛΕΪ, και τον προειδοποιεί ότι θα έρθουν τρία πνεύματα.
Το ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ τού δείχνει τα παιδικά και νεανικά του χρόνια· το ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΤΩΡΙΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ, τη φτωχική αλλά ζεστή γιορτή της οικογένειας ΚΡΑΤΣΙΤ και τον άρρωστο μικρό ΤΙΜ· το ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ, έναν μοναχικό θάνατο που κανείς δεν πενθεί. Η διασκευή της ΕΘΟΑΜ (Αγγελική Κατσιβαρδέλου) ανέβηκε με τη συμμετοχή παιδιών· η ακριβής δομή και η διανομή των ρόλων της δεν τεκμηριώνονται στις διαθέσιμες πηγές.
Το τέλος της ιστορίας (περιέχει αποκάλυψη)
Ο ΣΚΡΟΥΤΖ ξυπνά το πρωί των Χριστουγέννων αλλαγμένος: γιορτάζει με τον ανιψιό του, βοηθά την οικογένεια ΚΡΑΤΣΙΤ και γίνεται για τον μικρό ΤΙΜ σχεδόν δεύτερος πατέρας.
Σύνοψη από το πρωτότυπο έργο/ταινία· το κείμενο της παράστασης της ΕΘΟΑΜ δεν είναι διαθέσιμο.[2]
Από συνεντεύξεις μελών
«…αλλά το αποτέλεσμα μας δικαίωσε πολύ.»— Λία Μαμάκου, ηχητική μαρτυρία[1]
«Η πρώτη ήταν ότι πέταγα. Εντυπωσιακό και για μένα και για τον κόσμο.»— Λία Μαμάκου, ηχητική μαρτυρία[1]
«…το έχω δει πάρα πολλές φορές στο YouTube, μου βγάζει μια τεράστια συγκίνηση.»— Λία Μαμάκου, ηχητική μαρτυρία[1]
Διανομή
Βασίλης ΜαρκεζίνηςΓιάννης ΚουλουριανάκοςΣταυρούλα ΤζανήΠαναγιώτης ΓερακάρηςΛίνα ΓεωργακάκουΒικτώρια ΔεμέστιχαΡαφαήλια Μενενάκου
Παιδιά
Νίκος Δεμοιράκος · Αλεξάνδρα Καπασούρη · Θοδωρής Κοιλάκος (παιδί) · Ελεάνα Κουράκου · Ζένια Λαδικού
Τα ονόματα των παιδιών δημοσιεύονται όπως στους τίτλους, χωρίς ξεχωριστές σελίδες. Οι φωτογραφίες της παράστασης δημοσιεύονται με τη συναίνεση των γονέων[3], χωρίς σήμανση προσώπων και εκτός αναγνώρισης προσώπων. Πηγή φωτογραφιών: άλμπουμ ΕΘΟΑΜ στο Facebook.
Συντελεστές
| Σκηνοθεσία | Αγγελική Κατσιβαρδέλου · Σκηνοθεσία & διασκευή |
|---|---|
| Διασκευή | Αγγελική Κατσιβαρδέλου · Σκηνοθεσία & διασκευή |
| Βοηθός σκηνοθέτη | Θοδωρής Κοιλάκος |
| Κοστούμια | Λούλα Χριστιανού Μαραβέλια · Κουστούμια, Σταυρούλα Τζανή · Ενδυματολόγος |
| Σκηνικά | Γεωργία Τσιώτου · Σκηνογραφία, Νεκτάριος Αλίμπαλης · Κατασκευή σκηνικών |
| Φωτισμός | Ηχόραμα 2000 · Ήχος & φωτισμός, Studio Mani (Κουλουριανάκος) · Επιμέλεια φωτισμού |
| Ήχος | Ηχόραμα 2000 · Ήχος & φωτισμός |
| Μουσική | Αγγελική Κατσιβαρδέλου · Μουσική επιμέλεια, Γιάννης Κουλουριανάκος · Μουσική επιμέλεια |
| Μακιγιάζ & κομμώσεις | Αθηνά Λυκάκου · Μαλλιά, Κέντρο Αισθητικής «Ευεξία» · Μακιγιάζ |
| Διεύθυνση & υποστήριξη σκηνής | — δεν καταγράφεται |
| Φωτογραφία | — δεν καταγράφεται |
| Βίντεο | — δεν καταγράφεται |
| Αφίσα & γραφιστική | — δεν καταγράφεται |
| Παραγωγή | Δήμος Ανατολικής Μάνης |
Πηγή θέσεων: τίτλοι και ανακοινώσεις της παραγωγής[2]. Οι κενές θέσεις δεν έχουν τεκμηριωθεί (βλ. ανοιχτά ερωτήματα) · όλες οι θέσεις.
Το κείμενο σε αριθμούς
Καταμέτρηση του σεναρίου της ομάδας: 7.518 λέξεις, 37 ρόλοι. «Σκηνές» = σκηνές (ή σελίδες, όπου το κείμενο δεν έχει σκηνές) στις οποίες ο ρόλος είναι επί σκηνής. Η διαίρεση σε σκηνές είναι εν μέρει δική μας επιμέλεια.
| Ρόλος | Ηθοποιός | Λέξεις | % | Ατάκες | Μακρύτερη | Σκηνές |
|---|---|---|---|---|---|---|
| ΣΚΡΟΥΤΖ | Θοδωρής Κοιλάκος | 3.076 | 40,9 | 274 | 99 | 8 |
| ΦΑΝΤΑΣΜΑ | — | 623 | 8,3 | 53 | 55 | 2 |
| ΦΡΕΝΤ | Παναγιώτης Γερακάρης | 553 | 7,4 | 56 | 78 | 3 |
| ΚΡΑΤΣΙΤ | — | 538 | 7,2 | 52 | 78 | 4 |
| ΦΑΝΤΑΣΜΑ 2 | Λία Μαμάκου | 419 | 5,6 | 41 | 43 | 3 |
| ΜΑΡΛΕΥ | Βασίλης Μαρκεζίνης | 377 | 5 | 23 | 66 | 1 |
| ΚΥΡΙΑ ΚΡΑΤΣΙΤ | Σταυρούλα Τζανή | 310 | 4,1 | 26 | 44 | 2 |
| ΦΑΝΤΑΣΜΑ 1 | Τίνα Γρηγοράκου | 243 | 3,2 | 26 | 30 | 1 |
| ΜΠΕΛ | — | 113 | 1,5 | 5 | 49 | 1 |
| ΤΖΑΝΕΤ | — | 112 | 1,5 | 29 | 10 | 2 |
| ΠΗΤΕΡ | — | 106 | 1,4 | 18 | 36 | 2 |
| ΛΕΩΝΙΔΑΣ | — | 90 | 1,2 | 16 | 16 | 2 |
| ΛΕΣΤΕΡ | — | 86 | 1,1 | 9 | 27 | 1 |
| ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΣ | — | 84 | 1,1 | 9 | 31 | 1 |
| ΦΑΝ | — | 84 | 1,1 | 3 | 45 | 1 |
| Κ. ΣΜΙΘ | — | 74 | 1 | 7 | 37 | 1 |
| ΜΗΤΕΡΑ | — | 73 | 1 | 9 | 17 | 1 |
| ΠΑΤΕΡΑΣ | — | 73 | 1 | 7 | 25 | 1 |
| ΣΜΙΘ | — | 69 | 0,9 | 12 | 21 | 3 |
| Ν. ΣΚΡΟΥΤΖ | Θοδωρής Κοιλάκος | 67 | 0,9 | 9 | 21 | 1 |
| ΟΙΚΟΝΟΜΟΣ | — | 51 | 0,7 | 7 | 11 | 1 |
| ΜΠΕΛΙΝΤΑ | — | 46 | 0,6 | 13 | 8 | 2 |
| ΤΙΜ | — | 38 | 0,5 | 8 | 13 | 2 |
| ΤΖΕΙΣΟΝ | — | 38 | 0,5 | 4 | 20 | 1 |
| ΚΑΤΕΡΙΝΑ | — | 36 | 0,5 | 9 | 9 | 2 |
| ΚΡΕΟΠΩΛΗΣ | — | 33 | 0,4 | 3 | 14 | 1 |
| ΚΥΡΙΟΣ ΤΟΠΕΡ | — | 21 | 0,3 | 4 | 13 | 1 |
| ΤΖΟ | — | 21 | 0,3 | 2 | 11 | 1 |
| ΑΝΘΗ | — | 16 | 0,2 | 8 | 4 | 2 |
| ΕΜΜΑ | — | 12 | 0,2 | 3 | 9 | 1 |
| ΚΥΡΙΑ 2 | — | 10 | 0,1 | 2 | 7 | 1 |
| ΚΥΡΙΑ 1 | — | 9 | 0,1 | 2 | 5 | 1 |
| Κ. ΝΤΙΛΜΠΕΡ | — | 6 | 0,1 | 1 | 6 | 1 |
| ΚΟΡΗ 1 | — | 4 | 0,1 | 1 | 4 | 1 |
| ΜΑΙΡΗ | — | 3 | 0 | 1 | 3 | 1 |
| ΚΟΡΗ 3 | — | 2 | 0 | 2 | 2 | 1 |
| ΚΥΡΙΟΣ ΚΡΑΤΣΙΤ | — | 2 | 0 | 2 | 2 | 1 |
Ένας ΣΚΡΟΥΤΖ σε 7.518 λέξεις
Στη μορφή που σώζεται σήμερα, η διασκευή της ομάδας απλώνεται σε τρεις πράξεις και δεκαπέντε σκηνές και μοιράζει 7.518 λέξεις σε τριάντα επτά ρόλους. Τα πνεύματα, οι ΚΡΑΤΣΙΤ, οι επισκέπτες του γραφείου και τα παιδιά του δρόμου περνούν από τη σκηνή για λίγο· ο ΣΚΡΟΥΤΖ μένει.[1]
Ο ίδιος ο ΣΚΡΟΥΤΖ κρατά 3.076 λέξεις, σχεδόν δύο στις πέντε του έργου. Αν προστεθεί κι ο νεαρός εαυτός του, που τον έπαιζε επίσης ο Θοδωρής Κοιλάκος, ο λογαριασμός ξεπερνά τις 3.100 — ένας ρόλος που τον κρατούσε στη σκηνή σχεδόν όλη τη βραδιά.[1]
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Κείμενα παραστάσεων
Βίντεο
Σημειώσεις
- Στη διανομή υπάρχουν δύο «Κοιλάκος Θοδωρής» (ενήλικας και παιδί) – διαφορετικά πρόσωπα.
- Παίχτηκε στις 23, 26 και 27/12/2017.[3][2] Χώρος: Πνευματικό Κέντρο Γυθείου, πριν από κάθε διαμόρφωση ή ανακαίνιση.[3]
Παραπομπές
Οι πηγές φυλάσσονται στο Αρχείο Πηγών της ΕΘΟΑΜ, οργανωμένες σε τέσσερις ενότητες.