Παραγωγή № 10 · 2026
«Αμφιβολία» (Doubt)
John Patrick Shanley (Τζον Πάτρικ Σάνλεϊ)[1]
Η ιστορία της παραγωγής
Κάθε ομάδα έχει ένα έργο που την κυνηγά. Για την ΕΘΟΑΜ αυτό ήταν η «Αμφιβολία» του John Patrick Shanley. Το πρώτο διάβασμα έγινε τον Οκτώβριο του 2020, και ο COVID-19 το σταμάτησε.[2][1] Η δεύτερη απόπειρα, με το ίδιο τετραμελές καστ τον χειμώνα του 2024, σταμάτησε κι αυτή, στις 10 Απριλίου. «Το έχουμε ματιάσει το έργο», έγραψε τότε η Σταυρούλα Τζανή.[2] Η τρίτη απόπειρα ξεκίνησε στις 21 Οκτωβρίου 2025.[3] Κανείς δεν μπορούσε να ξέρει πού θα τους έβγαζε.
Τον Φεβρουάριο του 2026 αποφασίστηκαν όριο ηλικίας 12+ και έναρξη στις 9 το βράδυ.[2] Ένα μήνα αργότερα ο σκηνοθέτης κοίταξε το ημερολόγιο και πανικοβλήθηκε: «ΜΟΝΟ 4 ολόκληρες πρόβες θα κάνουμε πριν παίξετε;;;;».[2] Ο Θοδωρής Κοιλάκος έφτιαξε το παγκάκι, και μια πρόβα τελείωσε μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα,[2] όπως τότε, στα πρώτα καλοκαίρια. Η πρεμιέρα της 1ης Απριλίου ήρθε μετά από χαλάζι «μεγαλύτερο από στραγάλι»,[2] και για την τελευταία βραδιά, στις 4 Απριλίου, οι κρατήσεις έφτασαν τα 114 άτομα.[2]
Στις 13 Μαΐου ήρθε το νέο: η «Αμφιβολία» ήταν μία από τις 11 παραστάσεις που επιλέχθηκαν, ανάμεσα σε περίπου 40, για το 10ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου του Δήμου Μονεμβασίας.[2] Ήταν η πρώτη φορά που η ομάδα έπαιρνε μέρος σε διαγωνιστικό φεστιβάλ.[1] Το υπαίθριο αμφιθέατρο των Μολάων ήταν πρόκληση, αφού τα φώτα δεν εστίαζαν και «όλος ο χώρος φωτίζεται».[2] Η Έλλη Φατέκα ευχόταν «θα τους τα πάρουμε όλα», κι ο Κοιλάκος απάντησε πιο προσγειωμένα: «δεν θα τα πάρουμε όλα, απλά και μόνο για να μη νομίζουν ότι ήταν μιλημένο».[2]
Η παράσταση δόθηκε στις 14 Ιουλίου.[3] Στην απονομή της 19ης Ιουλίου η ΕΘΟΑΜ πήρε το Α΄ Βραβείο Καλύτερης Παράστασης και το Βραβείο Σκηνοθεσίας για τον Δημήτρη Δεμοιράκο· τον Θοδωρή Κοιλάκο, ως ΠΑΤΕΡΑ ΦΛΥΝ, το Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου εξ ημισείας, μαζί με τον Ιάκωβο Συρίγο της ομάδας «Εξόρυξη»· και έπαινο φωτισμού. Υποψήφιες ήταν επίσης η Λία Μαμάκου, η Λίνα Γεωργακάκου, η Έλλη Φατέκα και τα σκηνικά του Κοιλάκου.[3] «Σάρωσε η ΕΘΟΑΜ για πρώτη φορά», μετέδιδε ο Κοιλάκος στο chat της ομάδας.[2] Στις 02:40 τα ξημερώματα ο Δεμοιράκος έγραψε: «Απρόσμενη βραδιά… ήταν από τις πιο δυνατές χρονιές του θεσμού».[2]
Το έργο που δύο φορές σταμάτησε στη μέση έγινε η μεγαλύτερη στιγμή της ομάδας. Αν η «Αμφιβολία» διδάσκει κάτι, είναι ότι η επιμονή δεν είναι πείσμα· είναι πίστη ότι κάποια πράγματα αξίζει να περιμένουν τη σωστή τους ώρα.
Το μακρύ ταξίδι της «Αμφιβολίας»
Η «Αμφιβολία» ήταν το πιο μακρόπνοο σχέδιο της ΕΘΟΑΜ. Η φωτογραφία του πρώτου διαβάσματος, που ανέβασε ο Δημήτρης Δεμοιράκος στη συνομιλία της παράστασης τον Ιούλιο του 2026, χρονολογείται 20 Οκτωβρίου 2020· ο Βασίλης Μαρκεζίνης ρώτησε αμέσως «3; 4;», μετρώντας τις απόπειρες[1].
Τον Φεβρουάριο–Μάρτιο του 2024 το ίδιο τετραμελές καστ έκανε πρόβες στο Παρθεναγωγείο και στο ΚΠΑΜ[2]. Στις 7/3/2024 φάνηκε ότι η πρεμιέρα στα μέσα Απριλίου ήταν μη ρεαλιστική και η συζήτηση μετατοπίστηκε στο τέλος Ιουνίου· στις 10/4/2024 η προσπάθεια σταμάτησε. «Το έχουμε ματιάσει το έργο», έγραψε η Σταυρούλα Τζανή[3].
Η τρίτη (ή τέταρτη) απόπειρα ήταν η οριστική. Στις 22/2/2026 η ομάδα συζητούσε όριο ηλικίας 12+, έναρξη στις 9 το βράδυ και παραστάσεις Πέμπτη–Κυριακή, ενώ ο Θοδωρής Κοιλάκος γελούσε με την ερώτηση «το 80 20 τι είναι;»[4]. Οι πρόβες σκηνή-σκηνή (σκηνές 1–9) συνοδεύτηκαν από διαρκές χάος με τα κλειδιά του Πνευματικού και από τις νυχτερινές διαδρομές της Σταυρούλας από τη Μονεμβασιά. Στις 18/3 ο σκηνοθέτης διαπίστωσε έντρομος: «ΜΟΝΟ 4 ολόκληρες πρόβες θα κάνουμε πριν παίξετε;;;;»[5]. Ο Θοδωρής κατασκεύασε το παγκάκι (21/3), ακολούθησαν προσχέδια αφίσας (22/3), σκηνικά με γραφείο, πόρτα και προβολές (29/3) και μια πρόβα που τελείωσε 12:30 μετά τα μεσάνυχτα[6]. Η Λία Μαμάκου οργάνωσε τη διανομή αφισών ανά διαδρομή.
Η πρεμιέρα της 1ης Απριλίου ήρθε μετά από χαλαζόπτωση «με χαλάζι μεγαλύτερο από στραγάλι»[7] και πρωταπριλιάτικες φάρσες στην κεντρική συνομιλία. Τα μέλη της ομάδας που δεν έπαιζαν μοιράστηκαν τα πόστα υποδοχής[8]. Οι κρατήσεις έφτασαν τα 114 άτομα για την τελευταία βραδιά[9]· πρόταση για επιπλέον παράσταση την Κυριακή δεν προχώρησε επειδή η Σταυρούλα είχε άλλη παράσταση. Μετά τις παραστάσεις ξαναγυρίστηκε η σκηνή της Σταυρούλας για το βίντεο (6/4) και την 1/5 ετοιμάστηκε πρόχειρο μοντάζ για τον φάκελο του φεστιβάλ.
Στις 13/5 έγινε γνωστό ότι η παράσταση ήταν ανάμεσα στις 11 από περίπου 40 που επιλέχθηκαν για το 10ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δήμου Μονεμβασίας. Οι πρόβες ξανάρχισαν στις 3/6. Στις 9–10/7 ο σκηνοθέτης περιέγραψε το πρόβλημα του χώρου στους Μολάους: τα φώτα δεν εστιάζουν, «όλος ο χώρος φωτίζεται», ο χώρος είναι φτιαγμένος για τραγωδία και δεν μπορεί να ξαναστηθεί η ατμόσφαιρα του Πνευματικού[10]. Η τελευταία πρόβα έγινε στις 13/7 και η παράσταση στο φεστιβάλ στις 14/7. Η Έλλη Φατέκα ευχήθηκε «θα τους τα πάρουμε όλα 🏆»[11]· ο Θοδωρής, πιο προσγειωμένος: «δεν θα τα πάρουμε όλα, απλά και μόνο για να μη νομίζουν ότι ήταν μιλημένο»[12].
Η ψηφοφορία του κοινού έγινε 18/7 και η απονομή 19/7. Από την κεντρική συνομιλία ο Θοδωρής μετέδιδε ζωντανά: «Βραβείο σκηνοθεσίας, Πρώτου αντρικού και έπαινος φωτισμού και εφέ… Σάρωσε η ΕΘΟΑΜ για πρώτη φορά» και ο Βασίλης συμπλήρωσε «Και καλύτερης παράστασης»[13]. Ο Γιάννης Κουλουριανάκος πείραξε ότι ο Δημήτρης «ούτε ένα λόγο δεν είχε ετοιμάσει κι τα πήρε όλα»[14], και η Βούλα πρότεινε «το σύμβολο της ΕΘΟΑΜ να γίνει το καπελάκι του Δεμοιράκου»[15]. Στις 02:40 ο Δημήτρης έγραψε: «Απρόσμενη βραδιά… ήταν από τις πιο δυνατές χρονιές του θεσμού», απαριθμώντας και τις υποψηφιότητες που δεν κατέληξαν σε βραβείο (Α΄/Β΄ γυναικείου, κοστούμια, σκηνικά). Η Λίνα Γεωργακάκου έγραψε ότι ήταν «ο πιο μεγάλος μου ρόλος»[16].
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Προσωπική επικοινωνία
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Προσωπική επικοινωνία
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Προσωπική επικοινωνία
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Προσωπική επικοινωνία
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Προσωπική επικοινωνία
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Προσωπική επικοινωνία
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Προσωπική επικοινωνία
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Προσωπική επικοινωνία
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Προσωπική επικοινωνία
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Προσωπική επικοινωνία
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Προσωπική επικοινωνία
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Προσωπική επικοινωνία
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Προσωπική επικοινωνία
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Προσωπική επικοινωνία
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Προσωπική επικοινωνία
- Αρχείο ΕΘΟΑΜ — Προσωπική επικοινωνία
Όλα τα τεκμηριωμένα στοιχεία
Η αυστηρή ηγουμένη ενός καθολικού σχολείου συγκρούεται με φιλικό ιερέα όταν υποψιάζεται σκανδαλώδη συμπεριφορά προς μαθητή. Ελεύθερη είσοδος, με κρατήσεις.
Η πρεμιέρα «ήταν ζεστή και επιτυχημένη» παρά την κακοκαιρία· οι κρατήσεις κάλυπταν το 1/3 της αίθουσας ανά ημέρα (απάντηση Λίας Μαμάκου).
10ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δήμου Μονεμβασίας: 3 βραβεία, 1 έπαινος, 4 υποψηφιότητες. Ήταν ο πρώτος διαγωνισμός/φεστιβάλ με βραβεία στον οποίο συμμετείχε η ομάδα – η «καλλιτεχνική κορύφωση» της ΕΘΟΑΜ.[1]
[3][2]Πρώτη απόπειρα: η ομάδα είχε ξεκινήσει πρόβες για την «Αμφιβολία» ήδη από τον Οκτώβριο του 2020, μετά το «Αλίμονο στους Νέους». Οι πρόβες διακόπηκαν λόγω COVID-19, και το έργο έκανε πρεμιέρα τελικά το 2026.[1]
Παραστάσεις 1–4 Απριλίου 2026 στο Πνευματικό Κέντρο Γυθείου. Σκηνοθεσία Δημήτρης Δεμοιράκος, κοστούμια Έλλη Φατέκα, σκηνικά Θοδωρής Κοιλάκος, παραγωγή «80/ΕΙΚΟΣΙ & ΕΘΟΑΜ».[3]
Στο 10ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δήμου Μονεμβασίας (υπαίθριο αμφιθέατρο Μολάων, 11–19/7/2026· η «Αμφιβολία» παίχτηκε την Τρίτη 14/7) η παράσταση κέρδισε: Α΄ Βραβείο Καλύτερης Παράστασης· Βραβείο Σκηνοθεσίας (Δημήτρης Δεμοιράκος)· Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου εξ ημισείας (Θοδωρής Κοιλάκος ως ΠΑΤΗΡ ΦΛΥΝ, μαζί με τον Ιάκωβο Συρίγο για τον Πισθέταιρο στις «Όρνιθες» της Δημοτικής Θεατρικής Ομάδας Λαυρίου «Εξόρυξη»)· Έπαινο Σχεδιασμού Φωτισμού (Δεμοιράκος). Υποψηφιότητες: Α΄ Γυναικείου Ρόλου (Λία Μαμάκου), Β΄ Γυναικείου Ρόλου (Λίνα Γεωργακάκου), Κοστουμιών (Έλλη Φατέκα), Σκηνικών (Θοδωρής Κοιλάκος).[3]
Η τελετή λήξης του φεστιβάλ μεταδόθηκε ζωντανά στο YouTube.[3]
Σκηνικά (Θ. Κοιλάκος): προσωπική ανάρτηση έγραψε ότι «βραβεύτηκαν»· κατά την επίσημη σελίδα της ΕΘΟΑΜ και τα αποτελέσματα του φεστιβάλ ήταν υποψηφιότητα, όχι βραβείο.[3]
Το έργο είχε δοκιμαστεί και παλιότερα: η φωτογραφία του πρώτου διαβάσματος χρονολογείται 20/10/2020, και τον Φεβρουάριο–Μάρτιο του 2024 το ίδιο τετραμελές καστ έκανε πρόβες στο Παρθεναγωγείο και στο ΚΠΑΜ, ώσπου η προσπάθεια σταμάτησε στις 10/4/2024 («Το έχουμε ματιάσει το έργο», Σ. Τζανή).[2]
Στις 22/2/2026 αποφασίστηκαν όριο ηλικίας 12+ και έναρξη στις 21:00. Στις 18/3 ο σκηνοθέτης διαπίστωσε «ΜΟΝΟ 4 ολόκληρες πρόβες θα κάνουμε πριν παίξετε;;;;»· ο Θοδωρής Κοιλάκος κατασκεύασε το παγκάκι (21/3) και μια πρόβα τελείωσε στις 00:30 (30–31/3).[2]
Η πρεμιέρα της 1ης Απριλίου ήρθε μετά από χαλαζόπτωση «με χαλάζι μεγαλύτερο από στραγάλι»· τα μέλη που δεν έπαιζαν μοιράστηκαν τα πόστα υποδοχής.[2]
Για την τελευταία βραδιά (4/4/2026) οι κρατήσεις έφτασαν τα 114 άτομα· πρόταση για επιπλέον παράσταση την Κυριακή δεν προχώρησε. (Η απάντηση ότι οι κρατήσεις κάλυπταν «το 1/3 της αίθουσας ανά ημέρα» δεν συμβιβάζεται εύκολα με τον αριθμό αυτόν σε αίθουσα 170 θέσεων· εκκρεμεί διευκρίνιση.)[2]
Μετά τις παραστάσεις ξαναγυρίστηκε μία σκηνή για το βίντεο (6/4) και την 1/5 ετοιμάστηκε μοντάζ για τον φάκελο του φεστιβάλ. Στις 13/5 έγινε γνωστό ότι η παράσταση επιλέχθηκε ανάμεσα σε 11 από περίπου 40.[2]
Στο υπαίθριο αμφιθέατρο των Μολάων τα φώτα δεν εστίαζαν («όλος ο χώρος φωτίζεται») και ο χώρος, φτιαγμένος για τραγωδία, δεν επέτρεπε να ξαναστηθεί η ατμόσφαιρα του Πνευματικού. Τελευταία πρόβα 13/7, παράσταση 14/7, ψηφοφορία κοινού 18/7, απονομή 19/7/2026.[2]
Στο μήνυμά του μετά την απονομή ο σκηνοθέτης απαρίθμησε και τις υποψηφιότητες που δεν κατέληξαν σε βραβείο (Α΄ και Β΄ γυναικείου ρόλου, κοστούμια, σκηνικά)· η Λίνα Γεωργακάκου έγραψε ότι ήταν «ο πιο μεγάλος μου ρόλος».[2]
Υπόθεση
Μπρονξ, 1964. Στο καθολικό σχολείο του Αγίου Νικολάου η αυστηρή διευθύντρια, Αδελφή ΑΛΟΪΣΙΟΥΣ, βλέπει με καχυποψία τον χαρισματικό και προοδευτικό εφημέριο, τον Πατέρα ΦΛΥΝ. Όταν η νεαρή και αφελής δασκάλα Αδελφή ΤΖΕΙΜΣ της αναφέρει ότι ο ΦΛΥΝ κάλεσε ιδιαιτέρως στο γραφείο του τον ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΜΙΟΥΛΕΡ, τον πρώτο μαύρο μαθητή του σχολείου, και ότι το παιδί γύρισε ταραγμένο και με μυρωδιά αλκοόλ, η ΑΛΟΪΣΙΟΥΣ πείθεται ότι υπάρχει ανάρμοστη σχέση.
Χωρίς αποδείξεις, και μέσα σε μια ιεραρχία όπου οι γυναίκες δεν έχουν φωνή, η ΑΛΟΪΣΙΟΥΣ ξεκινά μια προσωπική εκστρατεία για να τον απομακρύνει. Ο ΦΛΥΝ αρνείται κατηγορηματικά, η ΤΖΕΙΜΣ διχάζεται, και μια συνάντηση με την κυρία ΜΙΟΥΛΕΡ, τη μητέρα του παιδιού, δείχνει πόσο πιο σύνθετη είναι η αλήθεια από τη βεβαιότητα.
Το τέλος της ιστορίας (περιέχει αποκάλυψη)
Η ΑΛΟΪΣΙΟΥΣ εκβιάζει τον ΦΛΥΝ με ένα ψέμα για το παρελθόν του, και εκείνος παραιτείται, μόνο για να διοριστεί, με προαγωγή, εφημέριος σε άλλο σχολείο. Μόνη με την ΑΔΕΛΦΗ ΤΖΕΙΜΣ, η ΑΛΟΪΣΙΟΥΣ λυγίζει και ομολογεί ότι έχει αμφιβολίες. Το έργο δεν απαντά αν ο ΦΛΥΝ ήταν ένοχος.
Σύνοψη από το κείμενο της παράστασης, με διασταύρωση με επίσημες συνόψεις του έργου.[2][3]
Από το κοινό
«Συγχαρητήρια για την εξαιρετική ερμηνεία όλων σας. Να είσαστε καλά και να μας χαρίζετε τέτοιες όμορφες θεατρικές εμπειρίες»— Βασιλική Βλαχολιά[3]
«Υπέροχη δουλειά από όλες τις απόψεις!»— Mandy Koyr.[3]
«Συγχαρητήρια για την προσεγμένη δουλειά και το επίπεδο του αποτελέσματος. Σας αξίζουν πολλά βραβεία.»— Βασιλική Βλαχολιά (για τα βραβεία)[3]
Διανομή
| Ηθοποιός | Ρόλος |
|---|---|
 Λία Μαμάκου | ΑΔΕΛΦΗ ΑΛΟΪΣΙΟΥΣ |
 Θοδωρής Κοιλάκος | ΠΑΤΗΡ ΦΛΥΝ |
 Λίνα Γεωργακάκου | ΑΔΕΛΦΗ ΤΖΕΙΜΣ |
 Σταυρούλα Τζανή | ΚΑ ΜΙΟΥΛΕΡ (Mrs. Muller) |
Συντελεστές
| Σκηνοθεσία | Δημήτρης Δεμοιράκος · Σκηνοθεσία & φωτισμός |
|---|---|
| Διασκευή | — δεν καταγράφεται |
| Βοηθός σκηνοθέτη | Βασίλης Μαρκεζίνης |
| Κοστούμια | Έλλη Φατέκα |
| Σκηνικά | Θοδωρής Κοιλάκος, Γεωργία (Τζο) Κουρεντζή · Διακόσμηση |
| Φωτισμός | Δημήτρης Δεμοιράκος · Σκηνοθεσία & φωτισμός |
| Ήχος | — δεν καταγράφεται |
| Μουσική | — δεν καταγράφεται |
| Μακιγιάζ & κομμώσεις | — δεν καταγράφεται |
| Διεύθυνση & υποστήριξη σκηνής | — δεν καταγράφεται |
| Φωτογραφία | — δεν καταγράφεται |
| Βίντεο | — δεν καταγράφεται |
| Αφίσα & γραφιστική | — δεν καταγράφεται |
| Παραγωγή | 80/ΕΙΚΟΣΙ, ΕΘΟΑΜ |
Πηγή θέσεων: τίτλοι και ανακοινώσεις της παραγωγής[3]. Οι κενές θέσεις δεν έχουν τεκμηριωθεί (βλ. ανοιχτά ερωτήματα) · όλες οι θέσεις.
Το κείμενο σε αριθμούς
Καταμέτρηση του σεναρίου της ομάδας: 10.119 λέξεις, 4 ρόλοι. «Σκηνές» = σκηνές (ή σελίδες, όπου το κείμενο δεν έχει σκηνές) στις οποίες ο ρόλος είναι επί σκηνής.
| Ρόλος | Ηθοποιός | Λέξεις | % | Ατάκες | Μακρύτερη | Σκηνές |
|---|---|---|---|---|---|---|
| ΑΔΕΛΦΗ ΑΛΟΪΣΙΟΥΣ | Λία Μαμάκου | 4.331 | 42,8 | 347 | 88 | 5 |
| ΠΑΤΗΡ ΦΛΥΝ | Θοδωρής Κοιλάκος | 2.991 | 29,6 | 170 | 445 | 6 |
| ΑΔΕΛΦΗ ΤΖΕΙΜΣ | Λίνα Γεωργακάκου | 1.708 | 16,9 | 228 | 102 | 5 |
| ΚΑ ΜΙΟΥΛΕΡ | Σταυρούλα Τζανή | 1.089 | 10,8 | 63 | 155 | 1 |
Βίντεο
Σημειώσεις
- Μετάθεση: η ανάρτηση 21/10/2025 έλεγε «Αυτό το Φεβρουάριο»· ανέβηκε τελικά 1–4/4/2026 (κατά events.json ο στόχος άλλαξε τον Δεκ. 2025).
- Διατύπωση βραβείων: FB «Βραβείο Καλύτερου Θεατρικού» / «Α΄ Ανδρικού Ρόλου»· επίσημα αποτελέσματα «Α΄ Βραβείο Καλύτερης Παράστασης» / Α΄ Ανδρικού «εξ ημισείας» (μοιρασμένο).
- Τα στατιστικά βασίζονται σε ΔΙΚΗ ΜΑΣ ελληνική μετάφραση (10/2026) του αγγλικού κειμένου του J. P. Shanley — όχι στο κείμενο που παίχτηκε στη σκηνή.
Παραπομπές
Οι πηγές φυλάσσονται στο Αρχείο Πηγών της ΕΘΟΑΜ, οργανωμένες σε τέσσερις ενότητες.